πατσίτ []

1. βιαστικό μη επιδεχόμενο αναβολής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ατό έτον πα̤τσίτ’ να λες με;