πατσαρούσ [Ουσιαστικό]

1. εμπόδιο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Σ’ όλα τα δουλείας-ι-μ’ πατσ̌α̤ρούσ̌' κρούει με.