βρύχειλας (ο) [Ουσιαστικό, Επίθετο]

1. Ερμηνεία: εκείνος που έχει μεγάλα χείλη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα
   Εκρέμασεν τα βρυχͮείλα̤ τ'. (θύμωσε)

   Προέλευση:
   από τα συνθετικά ευρύ + χείλος

   Ιδίωμα:
   Άδισσας