άγρος (ο) [Ουσιαστικό]

1. άντρας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο άωρος

   Παραδείγματα:
   1) ’Κ’ εντρέπεσαι και πορπατείς με τ’ ατόνα τον άγρον;
   2) Ο άγρο μ’ παλληκάρτς ας έν’ και τ’ οσπίτι μ’ τσατσί' τρυπίν ας έν’.