πύρα (η) [Ουσιαστικό]

1. κάψα, λαύρα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας.

   Παράδειγμα:
   Σου ηλ’ την πύραν απέσ’ εκοβάλεσεν τα στάχͮια.

2. φωτιά, φλόγωση, ζέστη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   απο το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό πυρά