προσταγή (η) [Ουσιαστικό]

1. προσταγή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Κοτυώρων

   Παράδειγμα:
   Δέβα σο καλόν με τη Θεού την προσταγήν.

2. διαταγή, προσταγή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   απο το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό προσταγή