ναρκιλέ (η) [Ουσιαστικό]

1. ναργιλές Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Χρήση από:
   Π. Υψηλάντη

   Παραδειγμα:
   Οντάν έμπαινεν σην καβέν, (με την έννοια καφενείο) εσουμαρλάευεν έναν καβέν κι έναν ναρκιλέν