Προέλευση: τουρκική
Ενικός: ίσ̌τονιν Πληθυντικός: ίσ̌τονία
Σχόλιο: ο δεύτερος τόνος, δεν είναι τόσο ισχυρός, ωστόσο στην φωνητική απόδοση της λέξης παρατηρείται κάποιος αναβιβασμός της φωνής.