ιστέ [Επιφώνημα]

1. να, ιδού Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Ισ̌τέ ετράνυσεν ατο λίτσ̌ικον κι άλλο ’κ’ εσήκωσεν ατο.