καβάλ (το) [Ουσιαστικό]

1. φλογέρα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παραδείγματα:
   1) Βασιλέα μ’, καβάλ’ εξέρεις και παίζεις με;
   2) Πουλεί και τον τσ̌οπάνον ατ’ με τα χρυσά τ’ καβάλα̤.