καφατάρτς (ο) [Ουσιαστικό]

1. φίλος, σύντροφος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Χρήση από:
   Ι. Κανονίδη

   Παράδειγμα:
   Ο Πούλον καφατάρ’τς έτον με τον Πολυχρόν’.