κατωχείλεγος (ο) [Επίθετο]

1. δυστυχής, κακοδιάθετος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση από:
   Γ. Τορνικίδη

   Παράδειγμα:
   Άς είδα σε κιάν κατωχͮείλεγος εγένουμ’νε.