βουντάχ (το) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: βουντάχ' Προφορά: βουντάχ

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   βρέφος φασκιωμένο

   Ιδίωμα:
   Μούζενας

   Παράδειγμα:
   Έδεσεν το βουντάχ'ν ατ'ς σο καφούλ' 'κειάν'.