λετσέκ (το) [Ουσιαστικό]

1. 1) καλύπτρα που τελευταία αντικαταστάθηκε από το τρεμόν, ύφασμα μεταξωτό ή δικτυωτό με το οποίο η νύφη ήταν καμαρωμένη, σκεπασμένη ώς την ώρα που ο παπάς στα παλιά χρόνια και ο κουμπάρος στα τελευταία την εκαμάρωνε δηλ. αφαιρούσε το καμαρωτήρι. Έφερε χρυσά νήματα, τρέμουσες 2) φακιόλι γυναικών Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Απάν σο λετσ̌εκόπο σου τσίνιαξεν η πουλίτσα.
   2) Εσ̌κεπάεν άμον πουλίν το λετσ̌έκ’ν ατ’ς.

   Ιδίωμα:
   Τραπεζούντας, Σουρμένων

2. μαντήλα Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης