λαναρίδ (το) [Ουσιαστικό]

1. λανάρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Άντρας -ιμ’ ξαν’ το μαλλίν κι εγώ απάν’ σο λαναρίδ’