λαμπρίν (το) [Ουσιαστικό]

1. πάγος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Εγέντον λα̤μπρίν η στράτα.