κουρφέας (ο) [Επίθετο]

1. καυχησιάρης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Παλλαδάντων

2. καυχησιάρης, παινεψιάρης Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. καυχησιάρης, αυτοεπαινούμενος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης
4. παινεσιάρης Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   1. Προέλευση:
   Από το Αττικό κορυφόω-ώ που σημαίνει εξυψώνω, σχηματίζω κορυφή, κορυφίζω ή από το ρήμα κουρ'φίζω με αυτή την έννοια.

   2. Σχόλια
   Ενεστώτας: κουρ'φίζω
   Παρατατικός: εκούρ'φιζα
   Μέλλοντας: θα κουρ'φίζω
   Αόριστος: εκούρ'φιξα
   Προστακτική: κούρ'φιξον!

   3.Παράδειγμα:
   Κουρ΄φιζ' ο κουρφέας, ατός ατόν - ο παινεσιάρης επαινεί τον εαυτό του-

   4. Αναφορά:
   Έπειτ' εκεί κορυφαίος εστηκώς (Αριστοφάνη Πλούτος 593)