βούκα (η) [Ουσιαστικό]

1. μπουκιά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Τη βούκαν ατ' 'κ' εγνωρίζ. (είναι αχάριστος)
   2) Τέρ' το παιδί σ' φά' μικρόν βούκαν, τέρ' τον άντρα σ' φά' τρανόν βούκαν.
   3) Έναν βούκαν. (ολίγον)

   Προέλευση:
   λατινική, από την λατινική λέξη bucca

2. μπουκιά Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Παράδειγμα:
   Έναν βούκαν ψωμίν 'κ' έφαες όλιον την ημέραν.