βουϊβούι (το) [Ουσιαστικό]

1. ανησυχία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Όλες επαίρεν το βουϊβούι.
   2) Σο καΐκ όντες εσέβα, επαίρε με το βουϊβούϊ.

   Λέξη ηχοποιητή / ηχομιμητική.