βούδ (το) [Ουσιαστικό]

1. βόδι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   1) Εσέγκεν σό ζυγόν το βούδ' με το χτήνον.
   2) Ο γιος ατ' βούδ' ασόν κόσμον χαπάρ' 'κ' είχͮεν. (χοντρός κι ανόητος)

   Ιδίωμα:
   Οινόης

2. βόδι Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης