λεγμιτέρ (το) [Ουσιαστικό]

1. τσιβενού, φτυάρι λιχνίσματος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό λικμητήριον

   Ιδίωμα:
   Τσίτης

   Παραδείγματα:
   Με το λαγμετέρ’ ιβορίζομε το κόμμαν (κομμένα στάχια).
   Η μάνα μ’ με το λεγμετέρ’ έκλωθεν τ’ αλών’