κωπίδ (το) [Ουσιαστικό]

1. κουπί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Τσακράκ

   Παράδειγμα:
   Ένοιξαν τα πανία, σύρ’νε τα κωπίδα̤ και πάγ’νε.