κωπελλού (η) [Ουσιαστικό]

1. εκείνη που κάνει παιδί από άνομο έρωτα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Κράτ’ το κωπέλλι μ’ κι ας λέγω σε κωπελλού.
   2) Άπ’ εντροπής κωπέλλ’.