κωπέλλ (το) [Ουσιαστικό]

1. νόθο παιδί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Κράτ’ το κωπέλλι μ’ κι άς λέγω σε κωπελλού.
   2) Άπ’ εντροπής κωπέλλ’.