ανατροφή (η) [Ουσιαστικό]

1. ανατροφή, διαπαιδαγώγηση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Αοίκον ανατροφήν που παίρ' αέτς ευτάει.