καρδία (η) [Ουσιαστικό]

1. καρδιά, στομάχι, ψυχή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Έφαγα στύπα κ’ επόνεσεν η καρδία μ’. (στομάχι)
   2) Πονεί η καρδία μ’. (ψυχή, λυπούμαι πολύ)
   3) Ιεύ’ σην καρδία μ’. ( ευχαριστιέμαι)
   4) Καρδίαν ’κί τρώει. (δεν πειράζει)
   5) Τη κάρδιας-ι-μ’. (φαγίν, ρούχα, εργασία, όπως επιθυμούσα)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό καρδία

2. καρδιά, στομάχι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   το εσωτερικό κάθε πράγματος (το άνοιγμα του γυναικείου φορέματος πάνω στο στήθος)