ιλβάν (το) [Ουσιαστικό]

1. υπερηφάνεια, καυχησιά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   επιδεικτικός τρόπος ντυσίματος

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη ulvan

   Παραδείγματα:
   1) Aγαπώ το γιοσμαλούχ’ κι εσύ ν’ αγαπάς τ’ ιλβάνι.
   2) Ασ’ ιλβάν’ κι ανέτερον ’δέν ’κ’ ευτάει.

   Ομόρριζα - Παράγωγα:
   ιλβανέας (αυτός που επιδεικνύεται με το ντύσιμο)
   ιλβανεύκουμαι