θέπεκας(ο) [Ουσιαστικό]

1. πίθηκος, τσακάλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σταυρίν με ερμηνεία πίθηκος
   Σούρμενα, Ματσούκα με ερμηνεία τσακάλι.

   Προέλευση:
   Από το αρχαίο ελληνικό "θώς", γενική του θωός.
   Παράγωγο επίθετο Θωίδης= Τσακαλίδης.