κουτρίζω [Ρήμα]

1. αυτός που έχει τη συνήθεια να κερατίζει (επί ζώων) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   αντί του ρήματος κουτσουρίζω

   Παράδειγμα:
   Ο μαύρος-ι-μ’ μασά τα σίδερα, κουτρίζ’ τα καπνοκούρια.