κούστιλιν (το) [Ουσιαστικό]

1. κορακίστικα γλώσσα συνθηματική Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Η γλώσσα ντ’ εκαλάτσ̌ευεν κούσ̌τιλιν έτον.