καμάρα (η) [Ουσιαστικό]

1. θολωτή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) κυλινδρικό ξύλο που ένωνε τα δύο ποδάρια της κούνιας
   2) άσπρο μεταξωτό ύφασμα με το οποίο ήταν σκεπασμένη η νύφη κατά τη στέψη (Ιδίωμα: Ματσούκας)

   Παράδειγμα:
   Όσα φιλέματα φιλεί γράφτ’ α̤τα σην καμάραν.