θύμπουρον (το) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: θύμπουρον Προφορά: θύμπουρον

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   ποικιλία θυμαριού με άνθη υπόλευκα ή μελανί

   Χρήση από:
   Κούσης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό θύμβρον, νεοελληνικά θρούμπα