κουρτάης (ο) [Επίθετο]

1. τσιγκούνης, πονηρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Ο Κότσ̌αλης πολλά κουρτάης έτον, έλεγαν.