κουρσάντος (o) [Ουσιαστικό]

1. κουρσάρος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ποιητικό

   Ιδίωμα:
   Κρώμνης

   Παράδειγμα:
   Εμείς έμες εφτα̤δελφοί κι οι πέντε' 'μες κουρσάντοι.