καλπάκ (το) [Ουσιαστικό]

1. κάλυμμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Χͮίλ’(χίλιοι), μύρ’ (μύριοι) καλοέρ’ καλπάκια σ̌κεπασμέν’.