καλόριζος (ο) [Επίθετο]

1. καλότυχος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σταυρί

   Παράδειγμα:
   Έμπα Γήλε μ’, Χάλα Τριγήλε μ’ καλόριζον να έν’ το ριζικό σ’! (τετράστιχο του κλήδωνα)