θίγα [Πρόθεση]

1. δίχως, χωρίς Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το δίχα, το μέσο (δ) του δίχα μεταβάλλεται σε δασύ (θ) και το δασύ (χ) σε μέσο (γ)

   Παράδειγμα:
   Θίγα σπαθίν, θίγα κοντάρ’ ’γώ ατουνούς εντώκα.

2. δίχως, χωρίς Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης