κουρκουντέλ (το) [Ουσιαστικό]

1. κουρέλι κουρελιασμένο φόρεμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Σ’ έναν εβδομάδαν ο τσοπάνον εποίκεν τα λιώματα τ’ κουρκουντέλια.

   Ομόρριζα - Παράγωγα:
   κουρκουντελώ
   κουρκουντελίαγμαν
   κουρκουντελέας (κουρελιάρης)