κουπάλα (η) [Ουσιαστικό]

1. ξύλο λεπτό που έχει στην άκρη χοντρό κυλινδρικό ξύλο, με το οποίο κοπάνιζαν το σιτάρι σην εγδήν (μεγάλο γουδί από ξύλο ή πέτρα) για να γίνει κορκότον ή πληγούρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Κρώμνης