κοπάλ (το) [Ουσιαστικό]

1. ρόπαλο ξύλο λεπτό που έχει στην άκρη χοντρό κυλινδρικό ξύλο, με το οποίο κοπάνιζαν το σιτάρι σην εγδήν (μεγάλο γουδί από ξύλο ή πέτρα) για να γίνει κορκότον ή πληγούρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Με τ' έναν ξυλένεν κοπάλ' εκοπάνιζαν τα λώματα.

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

2. κόπανος συνήθως λέγεται για το ξύλο του νταουλιού Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. κόπανος ξύλο για χτύπημα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό κόπανον