θεμελίν (το) [Ουσιαστικό]

1. ράφια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Σ’ έναν άκραν τη μεσοχαμί’ έσαν τα θεμελία.
   2) Εγόμωσεν το ζύμωτρον και τα θεμελία τ’.