καλοθύμετος [Επίθετο]

1. 1) του οποίου η ανάμνησης είναι προσφικής (Ιδίωμα Άδισσας) 2) καλή του ώρα (Ιδίωμα Όφεως) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Αντρέας του Νικολή ο καλοθύμετον είπε εγώ πάγω.

2. αυτός που έχει καλή μνήμη, καλή ανάμνηση Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης