καλόγνωμος (ο) [Επίθετο]

1. με καλήν γνώμην, τρόπους Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τον ποπά Βασίλ’, απλόν και καλόγνωμον ούλ’ εγάπανανε.

2. ήπιος αυτός που έχει καλή γνώμη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης