μαχτούπ (το) [Ουσιαστικό]

1. γράμμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη μετκούπ

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Τα μαχτούπια απέσ’ σα τσ̌οράπα̤ είν’.