θαλασσάκρ (το) [Ουσιαστικό]

1. παραλία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   άκρη της θάλασσας

   Παραδείγματα:
   Ομοιάζ’ το δεντρόν ντο φυτρών’ σ’ έρημα θαλασσάκρα̤.