χασχιεμένος (ο) [Μετοχή]

1. βρασμένος, ανίκανος, δειλός, φοβιτσιάρης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από τα ρήματα χασχιεύω/χασχιεύκουμαι