δρακοντικόν (το) [Ουσιαστικό]

1. δράκος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τα τρία δρακοντικά σ̌κυλά̤ ηύρεν δεμένα. (δυνατός σαν δράκος)