εκωλύουμνε [Ρήμα]

1. εμποδιζόμουν(α) Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   από το ιωνικό και μεταγενέστερο κωλύομαι και κωλύω

   Σχόλια:
   Ενεστώτας: κωλύουμαι
   Μέλλοντας: θα κωλύουμαι
   Αόριστος: εκωλύ(γ)α
   Προστακτική: κωλύ(γ)!

   Αναφορά:
   Νόστου πρόφασις γλυκερού κώλυεν μείνε...(Πίνδαρου Πυθιονίκες)