παρρησία (η) [Ουσιαστικό]

1. θάρρος, τόλμη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό παρρησία = ελευθερία λόγου, ελευθεροστομία