Προέλευση:
από το αρχαίο δωρικό το γαμέτης και γαμέτας ο σύνευνος
<Μακάριος ο Γαμέτας - Ξενοφώντος Κύρου Παιδεία 4,6,3 Μηδέ πλαθείην γαμέτα τινί των εξ Ουρανού- Ευρυπίδη Τρωάδες 3,11>
Σχόλιο:
ουσιαστικό προσαγορευτικό
Πτώσεις:
ονομαστική ο γαμέτας
γενική τοι γαμέτα
αιτιατική τον γαμέταν
Παράδειγμα:
« Πώς κι οκνείς γαμέτα κι εσύ1- Πως δε βαριέσαι μωρέ άντρα μου! Ήταν η απόκριση της παντρεμένης στον σύνευνό της. Με τον καιρό η ρήση επεξετάθηκε σε κάθε περίπτωση κουβέντας μεταξύ οικείων και η λέξη πήρε την έννοια του " βρε αδελφέ"»